Tydzień Przeciwdziałania Przemocy Rówieśniczej: relacja z apelu szkolnego
Dnia 28 września 2026 r. w naszej szkole odbył się apel inaugurujący Tydzień Przeciwdziałania Przemocy Rówieśniczej. Tegoroczna edycja poświęcona była roli świadka, czyli uczniów, nauczycieli i wszystkich dorosłych, którzy widzą trudne sytuacje rówieśnicze i mogą zdecydować, jak na nie zareagować.
Podczas apelu przypomniano, że przemoc rówieśnicza rzadko dotyczy tylko dwóch osób. To sprawa całej społeczności szkolnej: klasy, grona pedagogicznego i rodziców. Badania pokazują, że większość uczniów będących świadkami przemocy nie reaguje. Nie dlatego, że im nie zależy, ale dlatego, że boją się konsekwencji, nie wiedzą, jak się zachować, albo obawiają się, że sami staną się kolejnym celem.
Cztery praktyczne sposoby reagowania
Uczniom przedstawiono konkretne formy reakcji na przemoc rówieśniczą, dostępne każdemu:
1. Odwrócenie uwagi. Można przerwać sytuację, zmieniając temat albo angażując inną osobę, bez konieczności bezpośredniej konfrontacji.
2. Rozmowa po fakcie. Jeśli reakcja na miejscu wydaje się zbyt trudna, warto później porozmawiać z osobą pokrzywdzoną i okazać jej wsparcie.
3. Zgłoszenie osobie dorosłej. Poinformowanie wychowawcy, pedagoga lub innego pracownika szkoły o niepokojącej sytuacji to nie donos, tylko odpowiedzialna reakcja.
4. Powstrzymanie się od śmiechu. Nawet niechętny, zażenowany śmiech wzmacnia osobę stosującą przemoc i utrwala złe zachowanie.
Uczniom przybliżono też tzw. efekt świadka: gdy choć jedna osoba w grupie zareaguje (sprzeciwi się albo po prostu okaże wsparcie osobie pokrzywdzonej), sytuacja przemocowa znacznie szybciej się kończy. Nie potrzeba reakcji całej grupy. Wystarczy jedna osoba, która przełamie milczenie.
Wsparcie dla uczniów
Każdy uczeń, który potrzebuje rozmowy lub wsparcia, może zgłosić się do wychowawcy, pedagoga lub psychologa szkolnego. Można też zadzwonić na całodobowy, bezpłatny i anonimowy Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111.
Apel zakończono hasłem, które towarzyszy całemu tygodniowi: Zobacz. Zareaguj. Zostań. To zachęta, by nie odwracać wzroku od trudnych sytuacji, reagować w miarę własnych możliwości i być obecnym dla tych, którzy tego potrzebują.

